De Duitse soldaten vertrokken huilend uit Utrecht

Door Rianne Oosterom

“Bij ons in de nette volksbuurt woonden ook meisjes die met Duitse militairen omgingen. Ik heb na de oorlog gezien hoe zij werden kaalgeknipt. Dat gebeurde bij de school waarin de Canadezen zaten, in de Heringastraat, schuin tegenover de Watertoren op de Amsterdamsestraatweg.

Ik vond het als jongetje verschrikkelijk om te zien. Het maakt veel indruk op mij. De kerels van de Binnenlandse Strijdkrachten, met een riem om hun arm en een stengun in hun hand, deden dat. Als jochie haatte ik ze. Altijd als ik blauwe overalls zag later, dacht ik eraan.

Toen de oorlog afgelopen zag ik honderden Duitse militairen over de Amsterdamse straatweg wegtrekken. Verschillende huilend, lopend met fietsen, paarden en wagens – allemaal ongewapend. Ik vond het als kind vreemd om te zien: volwassen soldaten die huilen.”

Koos van Schaik, omstander in de Heringastraat in Utrecht