Door met Duitsers te dansen, beleefden die meiden nog wat

Door Rianne Oosterom

“Dat het meisje zo haar huis uit werd gesleept, gaf me geen lekker gevoel. Ze werd op een kar getrokken en kaalgeschoren. Het was voor mij gewoon sensatie, ik was twaalf en liep achter de menigte aan. Er liepen helemaal geen ouders mee, het was een stoet opgeschoten vlegels van een jaar of achttien.

De kar werd door de straten gereden; zo kon iedereen de kale meid zien. Ik vond het verschrikkelijk. Die meiden waren zeventien, achttien en hadden niets te doen tijdens de oorlog. Door met de Duitsers te dansen, konden zij tenminste iets beleven!

Ik weet niet hoe ik me had gedragen als ik een paar jaar ouder was geweest. Misschien had ik ook wel een of andere Duitser leuk gevonden. Ik denk dat iedereen die meedeed het kaalknippen een jaar later alweer afkeurde. Maar op dat moment dachten ze: we moeten de straat van ons land schoonvegen.” 

Mevrouw M.A.E. V., omstander op de Oosterkade in Utrecht